Σε μη-νευρωτικές οργανώσεις, όπου επικρατεί το «αρνητικό» του τραύματος (θα εξετάσουμε τί είναι το «αρνητικό»), η «κλασική» ερμηνεία μπορεί να ενισχύσει τις πρώιμες άμυνες (διχοτόμηση, διάψευση, αποκλεισμός) και να επιτείνει το άγχος του αναλυόμενου. Τότε έχει θέση η «εικονοποιούσα» ερμηνεία, στην οποία, σε αντίθεση με την κλασική, ο αναλυτής, μέσα από τη δική του μορφολογική παλινδρόμηση, συνθέτοντας -ασυνείδητα- ετερογενή και ετερόκλητα στοιχεία από τη ζωή του αναλυόμενου, αλλά και τη δική του, πλάθει, φτιάχνει μια «μορφή», η οποία μπορεί να αναδυθεί αιφνίδια υπό μορφή ψευδαίσθησης. Αυτή τη «μορφή» την προτείνει στον αναλυόμενο και φτιάχνουν μαζί αναπαραστάσεις.
Τις παραπάνω θεωρητικές θέσεις θα τις υποστηρίξουμε με παραδείγματα, που είναι άλλωστε η πεμπτουσία της εργασίας μας.
Στη λήξη του σεμιναρίου θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης, με προϋπόθεση την τακτική παρακολούθηση.
Η διεξαγωγή του σεμιναρίου θα γίνει διαδικτυακά, μέσω της πλατφόρμας zoom.
Δηλώσεις και πληροφορίες συμμετοχής: edu@galinos-psy.gr.